Vergeving en gebed...

Sereen

Vergeving biedt vleugels aan gebed, om zijn verrijzen eenvoudig en
zijn voortgang gezwind te maken. Zonder haar sterke ondersteuning
zou het vergeefs zijn om te proberen boven de onderste trede van gebed
te verrijzen, of zelfs in het geheel maar te klimmen. Vergeving is de
bondgenoot van gebed, zijn zuster in het plan voor jouw verlossing.

Beide moeten komen om jou overeind, jouw voeten zeker, en jouw doel
standvastig en onveranderlijk te houden. Aanschouw de grootste hulp die
God heeft verordend om bij jou te blijven tot jij Hem bereikt. Het einde van
illusies zal hiermee komen. In tegenstelling tot zijn tijdloze zuster, gebed, heeft
vergeving een einde, want zij wordt onnodig wanneer de verrijzenis is voltooid.
Zij heeft nu echter een doel waar jij niet aan voorbij kunt gaan - noch heb
jij daar behoefte aan. Volbreng dit en jij bent verlost. Volbreng dit en jij
bent getransformeerd. Volbreng dit en jij zult de wereld bevrijden.

Geen geschenk van de Hemel is meer verkeerd begrepen dan
vergeving. Het is in feite een bezoeking geworden, een vloek waar zij
was bedoeld om te zegenen, een wrede hoon van genade, en een parodie
op de heilige vrede van God. Echter kunnen zij, die vooralsnog niet
hebben gekozen met de stappen van gebed te beginnen, het niet anders
dan als zodanig gebruiken. De zachtaardigheid van vergeving is in het
begin obscuur, omdat verlossing niet wordt begrepen noch waarachtig
wordt gezocht. Wat bedoeld was om te helen wordt gebruikt om te
krenken, omdat vergeving niet gewild is. Schuld is verlossing, en
de remedie lijkt een afschuwelijk alternatief voor leven te zijn.

Zoals gebed altijd voor jezelf is, zo wordt vergeving altijd aan jou
gegeven. Het is onmogelijk om een ander te vergeven, want het zijn
alleen zijn zonden die jij in hem ziet. Jij wilt ze daar, en niet in jezelf zien.
Dat is waarom vergeving van een ander een illusie is. Toch is het de enige
gelukkige droom in de wereld; de enige die niet naar dood leidt. Alleen in
iemand anders kun jij jezelf vergeven, want jij hebt hem schuldig bevonden
aan jouw zonden, en het is nu in hem dat jouw onschuld gevonden moet
worden. Wie, behalve de zondaars, moeten vergeven worden? En denk
nooit dat jij zonde in iemand anders behalve jezelf kunt zien.

Dit is de grote misleiding van de wereld en jij de grote misleider van
jezelf. Het lijkt altijd de ander te zijn die kwaadaardig is, en in zijn zonde
ben jij de degene die gekwetst is. Hoe zou vrijheid mogelijk kunnen zijn
als dit het geval was? Jij zou iedereen tot slaaf zijn, want wat hij doet heeft
jouw lot tot gevolg; jouw gevoelens, jouw wanhoop of hoop, jouw misère
of geluk. Jij hebt geen vrijheid tenzij hij het aan jou geeft en, kwaadaardig
zijnd, kan hij alleen maar geven wat hij is. Jij kunt niet zijn zonden zien
en niet jouw eigen. Maar jij kunt hem, zowel als jezelf bevrijden.

Vergeving, waarachtig gegeven, is de manier waarin jouw enige hoop
op vrijheid ligt. Anderen zullen fouten maken, zoals jij dat zult doen zolang
als de illusie van de wereld jouw thuis lijkt te zijn. Toch heeft God Zelf al Zijn
Zonen een remedie gegeven voor alle illusies die zij denken te zien. De visie van
Christus gebruikt niet jouw ogen, maar jij kunt door de Zijne kijken en leren om
zoals Hij te zien. Vergissingen zijn nietige schaduwen, snel verdwenen, die slechts
voor een moment het gelaat van Christus lijken te verbergen dat nog steeds
onveranderlijk achter hen allen verblijft. Zijn bestendigheid verblijft in serene
stilte en volmaakte vrede. Hij heeft geen weet van schaduwen; van Hem
zijn de ogen die voorbij vergissingen naar de Christus in jou kijkt.

Het lied van gebed